شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 12399

همی‌رفت از بر گردون، گهی تاری گهی روشن / وزو گه آسمان پیدا و گه خورشید ناپیدا

چراغ است مر تیره شب را بسیچ / به بد تا توانی تو هرگز مپیچ

بهار از عارض خوبش همانا نسبتی دارد / که ایدون دلگشا و دلپذیر و دلستان باشد

ای مه ز اجلالت خجل عشقت ز خون ما بحل / چون دیدمت می‌گفت دل جاء القضا جاء القضا

شکفته لالۀ نعمان بسان خوب رخساران/ به مشک اندر زده دل‌ها، به خون اندر زده سرها (واقع‌گرایی یا توجه به دنیای درون)

وان گاه ز جان آینه‌ای ساز مدام/ آن آینه در مقابل جانان دار (رواج روحیه عرفانی و اخلاقی)

حافظ ز خوبرویان بختت جز این قدر نیست/ گر نیستت رضایی، حکم قضا بگردان (باور به قضا و قدر)

شب هجران تو از روز قیامت کم نیست/ غالباً روز قیامت شب هجران باشد (فراق)