شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 10661

دایم به قهوه‌خانه سماور صدا دهد/ یکبار هم سماور بابا صدا نداد

خرقۀ زهد مرا آب خرابات ببرد/ خانۀ عقل مرا آتش میخانه بسوخت

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست/ همه جا خانۀ عشق است چه مسجد چه کنشت

مباحثی که در آن مجلس جنون می‌رفت/ برای مدرسه و قال و قیل مسئله بود

شعر بابافغانی شیرازی از نظر دقت، ظرافت و رقت معانی مشهور است.

زبان فارسی حتی پس از حاکمیت استعمار انگلیس بر هند، هم‌چنان زبان رسمی آن دیار بود.

 آشنایی با تفکر و معارف هندوان کم و بیش در تغییر سبک دخیل بود.

شاعران قرن دهم به دلیل کم‌توجهی شاهان صفوی و ادب‌گرایی سلاطین هند به دربارهای هند روی آوردند.