شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9282

منزل حافظ کنون بارگه پادشاست / دل برِ دلدار رفت، جان برِ جانانه شد

من آن مرغم که هر شام و سحرگاه / ز بام عرش می‌آید صفیرم

بلبل گلشن قدسم شده از جور فلک / بی‌گنه بسته‌ی زندان و گرفتار قفس

به جان او که به شکرانه جان برافشانم / اگر به سوی من آری پیامی از برِ دوست

افتادگی آموز اگر طالب فیضی / هرگز نخورد آب زمینی که بلند است

هر که گردید ز عبرت به تماشا قانع / به کف پوچ شد از گوهر دریا، قانع

تنها نه دل من ز تو خرسند نباشد / یک دل بندیدم که ز تو باشد خرسند

دل و جان بدین رفته خرسند کن / همه گوش سوی خردمند کن