شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23113

من بازگشتم و این چه رفت، با بونصر گفتم، سخت شاد شد و سجده شکر کرد بر سلامت امیر و نامه نبشته آمد. (کاربرد تاریخی فعل مجهول)

یک کیسه به پدر باید داد و یک کیسه به پسر تا خویشتن را ضیعتکی حلال خرند و فراخ‌تر بتوانند زیست. (حذف فعل قرینه)

و روز شنبه یازدهم شوال در نیشابور شدم، پنجشنبه آخر این ماه کسوف بود و حاکم زمان سلطان طغرل بیک محمد بود. (کاربرد دستور تاریخی فعل)

وقتی به موضع رسیدیم، بچه‌ها که گوشه و کنار پراکنده بودند؛ دور شما جمع شدند و شما را در میان گرفتند. (کاربرد دستور تاریخی را)

پای ‌داری چون کنی خود را تو لنگ؟ / دست ‌داری چون کنی پنهان تو چنگ؟

هست گردون هم‌چو طشت سرنگون / وز شفق این طشت هر شب غرق خون

این بگفت آن ماه و دست از جان فشاند / نیم‌جانی داشت بر جانان فشاند

آن صنم را دیدمی در دست و مست / شیخ شد یک‌بارگی آن‌جا ز دست

دو

یک

چهار

سه

آهن سرد چون کوبم که دم آتشی ام/ نکند هیچ اثر در دل چون آهن او (بی تأثیر بودن سخن)

بخت حافظ گر از این‌گونه مدد خواهد کرد / زلف معشوقه به‌دست دگران خواهد بود (شکایت از بخت بد)

آن که پیشش بنهد تاج تکبّر خورشید/ کبریایی است که در حشمت درویشان است (توجه به انسان های فقیر و نیازمند)

دلم امید فراوان به وصل روی تو داشت/ ولی اجل به ره عمر، رهزن امل است (ناکافی بودن عمر برای رسیدن به آرزوها)