شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 29621

چهار . دو

سه . یک

دو . یک

پنج . سه

 همه جامه‌ها کرده پیروزه‌رنگ/ دو چشم ابر خونین و رخ بادرنگ

هرآنگه که خشم آورد بخت شوم/ کند سنگ خارا به کردار موم

 گلوی خصم وی سنگین درای‌است/ چو مغناطیس از آن آهنربای‌است

 گرازان و بر گور نعره​‌زنان/ سمندش جهان و جهان را کنان

تشنه را دل نخواهد آب زلال: تِش / نِ / را / دِل / نَ‌/ خا / هد / آ / بِ / زُ / لال

کریمان را به دست اندر درم نیست: کَ / ری / مان / را / بِ / دس / تَن / در / دِ / رَم / نیست

تمیز باید و تدبیر و عقل، آنگه مُلک: تَ‌ / میز / با / ید / وَ / تَد / بی / رُ / عقل / آن / گه / مُلک

تو را کِی میسّر شود این مقام: تُ / را / کی / مُ / یَ / سَر / شَ / وَد / این / مَ / قام

- - - / - U - - - /  U - - U - / - - U

U - - - / U - - U - / - - - / - - U

U - - U / U - - - / - - - / - - U

U - - U / U - - - / - - U - / - - U

عشق گزین عشق و در او کوکبه می‌ران و مترس (-UU-/-UU-/-UU-/-UU-/U)

نه از هوای دلبران بری شدم برای تو (U/-U-U/-U-U/-U-U-U-)

پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند (U-/--U-/--U-/---U--/-)

زندگی در چشم من شب‌های بی‌مهتاب را ماند (-U-/--U-/--U-/--U--)