شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17623

دانی که در دل تو کی آید جمال یار؟ / وقتی که هر دو عالمت از دل برون رود

از کوی دوست بازنپیچم عنان اگر / بینم به چشم خویش که سیلاب خون رود

گر نی کمند زلف درازت شود سبب / چون آه من بدین فلک نیلگون رود؟

بنشست در درونم و غیر از خیال یار / رخصت نمی‌دهد که کسی در درون رود

تو مپندار که از خاک سر کوی تو من / به جفای فلک و جور زمان برخیزم

ز تربتم بگذر ای مسیح‌دم، زنهار / کزین زیاده مرا تاب آرمیدن نیست

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر / کز آتش درونم دود از کفن برآید

گرچه خاکسترم و مصلحتم خاموشی است / آتش‌افروزم و شرح شب هجران گویم

پاس صحبت داشتن آسایش از من برده بود / زیر دامان خموشی رفتم، آسودم چو شمع

گفت آن کاین دم پذیرد کی بمیرد جان او؟ / با خدا باقی بود آن کز خدا مست آمدست

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند / چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را

با چنین حیرتم از دست بشد صرفه کار / در غم افزوده‌ام آنچ از دل و جان کاسته‌ام

تا در این مرحله‌ی مشغله‌ناک / پاک خیزد گهرت از دل پاک

 سخن بگوی که بیگانه پیش ما کس نیست / به غیر شمع و همین ساعتش زبان ببرم  

 خاک ره گل می‌شود از آب چشمم تا چرا / آتش اندر من زد و رفت از دل من بادوار

 به کنج بی‌کسی و غربتم من آن مرغی / که سنگ تفرقه دورش ز آشیان دارد