شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 15071

خم چوگان

شه ایران

سر و سرور

پی سهراب

ای‌که دستت می‌رسد کاری بکن / پیش از آن‌ کز تو نیاید هیچ‌کار

الهی سینه‌ای ده آتش‌افروز / در آن سینه دلی وان دل همه سوز

میازار موری که دانه‌کش است / که جان دارد و جان شیرین خوش است

روی مپوشان که بهشتی بود / هرکه ببیند چو تو حور ای صنم

سرش سبز بادا که نخلی چو او نیست/ ز گردی که آید از آن طرف دامان

به یاران جانی دمی خو بر آور/ که عیشی ا‌ست خوش بزم یاران جانی

در آن ده مجاور شدم هفت ماه/ نپرسید حالم، نه دشمن نه دوست

ز خورشید پرسی که گردون چه سان بُد/ ز مه پرس باری که جوزا چه می‌شد

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای                      دلم خون شد از غصه ساقی کجایی

پرده برانداز شبی شمع‌وار                                         تا همه سوزیم به پروانگی

کسانی عیب ما بینند و گویند                                         که روحانی ندانند از هوایی

دلت سخت است و پیمان اندکی سست                         دگر در هر چه گویم بر کمالی