شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 2777

-U-U

---U

--U--

--U-

همی‌‌بینم که خرما بر نخیل است «---U»

نشاید که خوبان به صحرا روند «--U»

به دیدار و گفتار جان‌‌پرورش «-U-»

گر به  سر می‌‌گردم از بیچارگی عیبم مکن «--U-»

توانگری، صدرنشین، پست فطرت

خردمندان، پرخاشجو، تلفنچی

فروزانفر، هواداری، تنگدستی

پذیرایی، سرفرازی، پرده‌در

مکن دل چو آهن مران از لقایش

چه کند چرخ فلک را چه کند عالم شک را

بر دست من نه جام جان ای دستگیر عاشقان

مکان‌ها بی مکان گردد زمین‌ها جمله کان گردد

به کوی مِی فروشانش به جامی برنمی گیرند/ زهی سجادة تقوا که یک ساغر نمی ارزد

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار/ اگر می‌گیرد این آتش زمانی ور نمی‌گیرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است /که یار ما چنین گفت و چنان کرد

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل/ که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد