شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 29344

اندک اندک خیلی شود و قطره قطره سیلی

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع

باران اشکم می‌دود وز ابرم آتش می‌جهد

صیاد بی‌روزی ماهی در دجله نگیرد و ماهی بی‌اجل در دجله نمیرد

عاقل چون خلاف اندر میان آید، بجهد و چون صلح بیند، لنگر بنهد که آن‌جا سلامت بر کنار است و این‌جا حلاوت در میان. (متوازن _ مطرف)

توانگر فاسق کلوخ زراندود است و درویش صالح شاهد خاک‌آلود. این دلق موسی است مرقّع و آن ریش فرعون مرصّع. (مطرّف _ متوازن)

خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی‌وقت هیبت ببرد؛ نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند. (مطرف _ متوازن)

در انجیل آمده است که ای فرزند آدم، گر توانگری دهمت، مشتغل شوی به مال از من وگر درویش کنمت، تنگدل نشینی؛ پس حلاوت ذکر من کجا دریابی و به عبادت من کی شتابی؟ (متوازی _ مطرف)

توانگری به قناعت به از توانگری به بضاعت.

باران رحمت بی‌حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی‌دریغش همه‌جا کشیده.

خبری که دانی که دلی بیازارد تو خاموش تا دیگری بیارد.

هر که سخن نسنجد از جوابش برنجد.

سخن بدین‌جا رسانیده که درویش را دست قدرت بسته است و توانگر را پای ارادت شکسته.

فی‌الجمله بنشستم و از هر دری سخن پیوستم تا حدیث زلت یاران در میان آمد.

خداوند تعالی همان خلق را برو گمارد تا دمار از روزگارش برآرد.

گفت محال است که هنرمندان بمیرند و بی‌هنران جای ایشان بگیرند.