شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9740

 آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست / چشم میگون لب خندان دل خرّم با اوست

روی خوب است و کمال هنر و دامن ‌پاک / لاجرم همّت پاکان دو عالم با اوست

خال‌ مشکین که بدان عارض گندمگون است / سرّ آن دانه که شد رهزن آدم با اوست

 صیقل آینه حسن بود دیده پاک / روی گل تازه از آن است که شبنم با اوست

ما آبروی فقر و قناعت نمی‌بریم / با پادشه بگوی که روزی مقدر است

چو حافظ در قناعت کوش و از دنیای دون بگذر / که یک جو منت دونان دو صد من زر نمی‌ارزد

حافظ غبار فقر و قناعت ز رخ مشوی / کاین خاک بهتر از عمل کیمیاگری

گر ز درماندگی عشق تو را دردی هست / هم بدان درد قناعت کن و درمان بگذار

فارغ از سودم و زیان چو عدم / طُرفه بی‌سود و بی‌زیان که منم

دوستان را به گاه سود و زیان / بتوان دید و آزمود توان

در بند سود خویشی و اندر زیان ما / کس زین نکرد سود زیان می‌کنی مکن

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم / که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق