شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20024

ادب پیر خرابات نگه داشتنی است /طبع پیران و دل نازک اطفال یکی است

گشایش از دم پیران بود جوانان را/به خاک بوسِ هدف، تیر بی‌کمان نرسد

دیده ز عیب دیگران کن فرار/صورت خودبین و در او عیب ساز

ای جوانان هنر از پیر بباید آموخت/ یادگیری ز ما مستی و بی‌باکی را

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه/که زیارتگه رندان جهان خواهد شد

فردا شراب کوثر و حور از برای ماست/امروز نیز ساقی مه‌روی و جام می

گره ز دل بگشا وز سپهر یاد مکن/که فکر هیچ مهندس چنین گره نگشاد

مرا که ساغر چشم از غم تو پر خون است / چه جای ساقی و جام شراب گلگون است

چندان‌که می‌روم ز پی یار جز غبار / چیزی نمی‌رسد به من از رهگذار یار                               «چیزی، رهگذار»

نگرفته است دامن من هیچ آب و خاک / الاّ که آب دیده و خاک دیار یار                              «من، یار»

چون غنچه‌ام اگرچه بسی خار در دل است / من دل‌خوشم به بوی نسیم بهار یار                    «م، بهار»

بلبل گذاشت شاخ سمن، میل خار کرد / یعنی که خوشتر از گل اغیار خار یار                         «شاخ، اغیار»