شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس ششم : پرورده ی عشق | آزمون شماره 1424

عشق خوش است ار مساعدت بود از یار/یار مساعد نه اندک است نه بسیار

پرستش به مستی است در کیش مهر/برون اند زین جرگه هوشیارها 

عقل در کوی عشق نابیناست/عاقلی کار بوعلی سیناست

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی/ عشق داند که در این دایره سرگردانند

۱و۳

۱و۲

۲و۳

۱و۴

گو یارب از این گزاف کاری/توفیق دهم به رستگاری 

می داشت پدر به سوی او گوش/کاین قصّه شنید ،گشت خاموش

دانست که دل،اسیر دارد/دردی نه دوا پذیر دارد

گویند ز عشق کن جدایی/ این نیست طریق آشنایی 

خود چه شد گر غالب آمد چند بار/هرکسی را غالب آرد روزگار

رغم آن حاسدان که می‌خواهند/تا غریب تو را بعید کنند

گرت بدایع سعدی نباشد اندر بار/به پیش اهل و قرابت چه ارمغان آری

مغنّی سحرگاه بر بانگ رود/به یاد آور آن پهلوانی سرود

سه دیدار: نادر ابراهیمی، هم‌صدا با حلق اسماعیل: سید حسن حسینی، روضۀ خلد: مجد خوافی

پرنده‌ای به نام آذرباد: سودابه پرتوی، چشمۀ روشن: غلامحسین یوسفی، جوامع‌الحکایات: محمّد عوفی

دیوان غربی‌ ـ شرقی: یوهان ولفگانگ گوته، ماه نو و مرغان آواره: جبران خلیل جبران، حملۀ حیدری: باذل مشهدی

پیامبر و دیوانه: رابیندرانات تاگور، شلوارهای وصله‌دار: رسول پرویزی، کلیله و دمنه: نصرالله منشی