شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 10: چیستی انسان (2) | آزمون شماره 3425

در مغرب عالم، نور وجود به پایین‌ترین حد خود می‌رسد.

مراتب وجود، نور هستی خود را از نورالانوار دریافت می‌کنند.

جسم جنبه ظلمانی انسان است و نفس توانایی کسب نور دارد و هرچه نور بیشتری کسب کند، بهتر به حقایق دسترسی دارد.

در ابتدای زندگی هر انسان، معلوم نیست وی چه هویتی خواهد داشت.

انسان یک موجود صرفاً زمینی و مادی است و ویژگی‌های متعالی و ارزشمند دارد.

همه فیلسوفان، عارفانی بودند که شهود را در توان بدن مادی انسان نمی‌دیدند.

سلوک و پاکی نفس را به مرتبه‌ای برتر و مجرد از هستی می‌رساند.

آموزه‌های دینی در ایجاد این باور معنوی بی‌تأثیر بوده است.

استعداد و ظرفیت روح انسان به معنای رسیدن حتمی وی به کمالات است.

مراحل تکاملی انسان را شرح می‌دهد.

روح انسانی آخرین درجه تکاملی است که موجودات زنده می‌توانند به آن برسند.

روح و بدن دو چیز مجزا نیستند که کنار هم قرار گرفته باشند.

روح ضمیمه به بدن نیست، بلکه نتیجه رشد و تکامل بدن است.

درباره حقیقت انسان، باید از مفهوم نور استفاده کرد و نه وجود.

روح انسان می‌تواند به هر درجه‌ای از کمال در جهان مخلوقات برسد.

استعداد بی‌نهایت انسان به معنای رسیدن حتمی وی به آن کمالات نیست.