شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10366

چنين گر آفتاب عشق سازد عام فيض خود   / جهان آب و گل را ميوه خامي نمي ماند

 دلی که آب شد از عشق برقرار بود / که گل گلاب چو گرديد پايدار بود
 

 همه عمر برندارم سر از این خمار مستی  / که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
 

چون شیشه عالمی همه گردن کشیده اند  /  تـا از شراب عشق که را سـرخ رو کنند
 

با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است                             با دهان خشک مردن بر لب دریا خوش است

نیست پروا تلخ‌کامان را ز تلخی‌های عشق                               آب دریا در مذاق ماهی دریا خوش است

خرقه _زویر از باد غرور آبستن است                                         حق‌پرستی در لباس اطلس و دیبا خوش است

زور بر راه آورد چون راهرو تنها شود                                           از دو عالم، دشت پیمای طلب تنها خوش است

مکن به خاک درش ای رقیب، عرض نیاز                                                                       که نازنین مرا حاجت نیاز تو نیست

احوال ما به تیغ تو چون آب روشن است                                                                 عرض نیاز تشنه به دریا چه حاجت است

هر گروهی قبله‌ای دارند ارباب نیاز                                                                           قبله حاجت دوای ما دل چاک است و بس

نیاز و حاجت خود عرضه ‌دار بی‌دهشت                                                                          که هست روی تو اکنون به قبله اقبال

چند کشند اهل دل بار بلای آسمان / خود به کران نمی‌رسد جور و جفای آسمان

فرق کوه ار بار قهرش یافتی / پشت خم چون آسمان برخاستی

در قبضه تصرف تو تیغ آسمان / تنها نه کار و بار زمین و زمان نهاد

زمین و آسمان از وی ابا کرد / مگر آدم که حمل این بلا کرد