شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12220

ما عیب و نقص خویش و کمال و جمال غير / پنهان نموده‌‌ایم چو پیری پس خضاب 

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک / بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

عنقا شکار کس نشود دام بازچین/ کآنجا همیشه باد به دست است دام را

چون ماه که رخش حسن می‌‌تازد / صد غاشیه‌‌کش به دلبری هستش 

نقد امید عمر من دستخوش خیال شد:_U_U_UU_ _U_U_UU_

روی تو خوش می‌نماید آینه ما:_UU_U _U _ _UU_ _

 ما لک فی الخیمه مستقلیا:_U_ _ _U _ _ _U_   

 چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست:UU_U_U_ _UU_U_U_

فع‌لن

مستفعلن

فعولن

مفاعیلُ

صوفی از پرتو می راز نهانی دانست/ گوهر هرکس از این لعل توانی دانست

روضۀ خلد برین خلوت درویشان است/ مایۀ محتشمی خدمت درویشان است

به کوی میکده هر سالکی که ره دانست/ دری دگر زدن اندیشۀ تبه دانست

من غلام نظر آصف عهدم کو را/ صورت خواجگی و سیرت درویشان است

در گردشند بر حسب اختیار دوست

بدین وسیله ببینیم سوی منظر دوست

 منت خدای را که نیم شرمسار دوست

ما و چراغ چشم و ره انتظار دوست