شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10133

تن تَ تن/تن تن تَ تن/تن ت ت تن/ت ت تن تن

تَ تن تن/تن تَ تَ تن/تن تن تَ تن/تَ تَ تن تن

تَ تن تن/تن تن تَ تن/تن تَ تن تن/تَ تَ تن تن

تَ تن تن/تن تن تَ تن/تن تَ تَ تن/تَ تَ تن تن

هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود:هین سُ خَ نِ/تا زِ بِ گو/تا دُ جَ هان/تا زِ شَ ود

دریادلان راه سفر در پیش دارند: در یا دِ لان/ را هِ سَ فَر در/ پی ش دا/ رند

نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند: نَ ظَ را وَر /دَ مُ بر دم/ کِ وُ جو دی/ بِ تُ ما نَد

جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را: جر می نَ دا /رم بی شَ زین/ کز جان وَ فا /دا رم تُ را

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را/ به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

ساقیا بده جامی زآن شراب روحانی/ تا دمی بیاسایم زین حجاب جسمانی

غمت در نهان‌‌خانه دل نشیند/ به نازی که لیلی به محمل نشیند

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می رود/ آن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌‌رود

به کوی مِی فروشانش به جامی برنمی گیرند/ زهی سجادة تقوا که یک ساغر نمی ارزد

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار/ اگر می‌گیرد این آتش زمانی ور نمی‌گیرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است /که یار ما چنین گفت و چنان کرد

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل/ که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد