شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20557

تو بدسگالی و نیکی طمع ‌کنی هیهات / ز خیر خیر تراوش نماید از شر شر

صد سال هست نانم بر سفره‌ی قضا / آماده است و آبم در کوزه‌ی قدر

تو را گر کوزه‌ای وگر تنوریست / یقین می‌دان که آن از خاک گوریست

ابرست در تراوش و صبح است در طلوع / ساقی دگر برای تعلل بهانه چیست

چو خشم آیدت بر گناه کسی                                                                      تأمل کنش در عقوبت بسی

سر گرگ باید هم اوّل برید                                                                     نه چون گوسفندان مردم درید

چو مشرف دو دست از امانت بداشت                                                             بباید بر او ناظری برگماشت

غریبی که پر فتنه باشد سرش                                                                     میازار و بیرون کن از کشورش

همی پهلوان بودم اندر جهان                   یکی بودبا آشکارم نهان

دل اگر با زبان نباشد یار                       هر چه گوید زبان بود بی کار

خلقی زبان به دعوی عشقش گشاده‌اند      ای من غلام آن که دلش با زبان یکی است

دل چو درست است زبان را بهل              نام زبان از چه بری سوی دل