شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17092

من بیابانی به پیش اندر گرفته کاندرو / از نهیب دیو دل خوناب گشتی هر زمان

زان درازی راه با دل گفتمی هر ساعتی / کاین بیابان را مگر پیدا نخواهد بد کران

اندر این اندیشه بودم کز کنار شهر بست / بانگ آب هیرمند آمد به گوشم ناگهان

شاد باش و دیر باش و دیر مان و دیر زی / کام جوی و کام یاب و کام خواه و کام ران

یکی گذر به  سر تربتم که بعد از مرگ    ز خاک من  به  رهت  نرگس انتظار شود

 گر نگشتم کشتۀ تو کاش باری بعد مرگ            بهر قبر کشتگانت  خاک  من سازند خشت

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر      کز آتش درونم دود از کفن برآید     

شوق وصلت بعد مرگ از دل برون کی می‌رود     گرد می‌گردیم و می‌گیریم دامان  شما

گر تشنگان بادیه را جان به لب رشید                تو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری

باد بر بوی نسیم زلف سنبل در ختن                 نافه را چندان دهد دم تا جگر پر خون کند

گلدسته امیدی، بر جان عاشقان نِه                تا رهروان غم را، خار از قدم بر آید

تا سلسله ایوان بگسست مدائن را                در سلسله شد دجله چون سلسله شد پیچان