شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 21670

موج ارچه زند لاف تبحّر نزند دم: موج / ار / چِ / زَ / نَد / لاف / تَ / بح / حُر / نَ / زَ / ند / دم

وی طرّه شب از دم لطف تو مطرّا: وِی / طر / رِ / یِ / شب / از / دَ / مِ / لط_ / فِ / تُ / مَ / طر/ را

بگویید ای رفیقان ساربان را: بِ / گو / یی / دِی / رَ / فی / قان / سا / ر / بان / را

در دهان شکّر و در دیده گهر بود مرا: در / دَ / هان / شِک / کَ / رُ / در / دی / دِ / گُ / هَر / بو / د / مَ / را

بلافاصله، گشاینده، ویژگی‌ها، متفكّر

بازنده، کشاکش‌ها، دست و پاها، خواب‌نما

ساده‌سازی، همگانی، آمیختن، سازندگی

می‌نویسم، غلط‌گیری، آرامشی، بازرسی

صبحگاهی ساز ره کردی و جانم سوختی / آن چه آتش بود یا رب کان زمان انگیختی (4)

ز خوبان هر که را بیش آزمایی / از او جز زشت کرداری نیاید (2)

باجگه دیدم و طیّار ز آراستگی / عیش چون باج شد و کار چو طیّار مرا (6)

ز نیرنگ هوا و از فریب آز خاقانی / دلت خلد است خالی ساز از طاووس و شیطانش (2)

دوستان در پرده می‌گویم سخن (10)

کسی با شوق روحانی نخواهد ذوق جسمانی: (16)

جمع تو دیدم پس از این هیچ پریشان نشوم: (15)

دل گشت چون دلداده‌ای جان شد ز کار افتاده‌ای: (14)