شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18761

چه سست مهر طبیبی که درد خواجو را / دوا تواند و زان ناتوان نیندیشد

هر که خاطر به کسی داد چه بیمش ز خطر / کان (که آن) که رفت از پی خاطر ز خطر نندیشد

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح / بسکه در مهر تو اشک از چشم اختر می‌چکد

ساربان خیمه برون می‌زد و اینم عجب است / که قیامت نشد آن روز که محمل می‌شد

خانه بر دوشان که دارند از توکل پشتبان / هر دو عالم گر شود زیر و زبر در مأمن‌اند

دلم ز هرچه به غیر از تو بود خالی ماند / در این سرا تو بمان ای که ماندگار تویی

گر نباشد هر دو عالم گو مباش / تو تمامی با توام تنها خوش است

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست / که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست

تهمتن برآشفت و با طوس گفت / که رهّام را جام باده است جفت

بدو گفت خندان: که نام تو چیست؟ / تن بی‌سرت را که خواهد گریست؟

پیاده مرا زان فرستاد، طوس / که تا اسپ بستانم از اشکبوس

تو قلب سپه را به آیین بدار / من اکنون، پیاده، کنم کارزار