شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی

در کدام بیت استفاده کمتری از آرایه «متناقض‌نما» شده است؟

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است / دردا که این معما شرح و بیان ندارد

گدای کوی تو از هشت خلد مستغنی است / اسیر عشق تو از هر دو عالم آزاد است

میان گریه می‌خندم که چون شمع اندرین مجلس / زبان آتشینم هست لیکن درنمی‌گیرد

روزگاری است که سودای بتان دین من است / غم این کار نشاط دل غمگین من است

چند بیت از ابیات زیر دارای آرایه پارادوکس است؟

الف: اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم / جواب تلخ می زیبد لب لعل شکر خا را

ب: زان سوی بحر آتش اگر خوانی‌ام به لطف / رفتن به روی آتشم از آب خوش‌تر است

پ: می‌‌ خورم جام غمی هر دم به شادی رخت / خرم آن کس کاو بدین غم شادمانی می‌کند

ت: نه کمال حسن باشد ترشی و روی شیرین / همه بد مکن که مردم همه نیک خواه داری

ث: فلک در خاک می‌غلطید از شرم سرافرازی / اگر می‌دید معراج ز پا افتادن ما را

ج: موج ز خود رفته‌ای تیز خرامید و گفت / هستم اگر می‌روم، گر نروم نیستم

چهار

سه

پنج

دو

آرایه‌ی نوشته شده در برابر کدام بیت نادرست است؟

دوست دارد یار این آشفتگی / کوشش بیهوده به از خفتگی (تضاد)

چشم‌ها و خشم‌ها و رشک‌ها / بر سرش ریزد چو آب از مشک‌ها (موازنه)

تا پناهی یابی آن‌‌گه چون پناه / آب و آتش مر تو را گردد سپاه (تلمیح)

کوه یحیی را نه سوی خویش خواند؟ / قاصدانش را به زخم سنگ راند؟ (تشخیص)

در کدام گزینه آرایه‌های «کنایه، تشبیه، تلمیح و متناقض‌نما» دیده می‌شود؟

من که دارم در گدایی گنج‌سلطانی به دست/ کی طمع در گردش گردون دون‌پرور کنم

لب چون آتشش آب حیات است/ از آن آب آتشی در ما گرفته است.

یونسی دیدم نشسته بر لب دریای عشق/ گفتمش چونی؟ جوابم داد بر قانون خویش

گلزار رخ دوست چوبی‌پرده ببینیم/ صد شعله ز عشق از گل و گلزار برآریم

در کدام گزینه همه‌ی آرایه‌های «تناسب - تشبیه‌فشرده - تضاد - نغمه‌ی حروف - کنایه» وجود دارد؟

ترک سر گفتم و از پای تو سر برنگرفتم/ در تو پیوستم و از هر دو جهان مهر گسستم

دست شستم ز دل و دیده‌ی خون‌بار ولیکن/ نقش رخسار تو از لوح دل و دیده نشستم

گفتی از چشم خوش دلکش من نیستی آگه/ به دو چشمت که ز خود نیستم آگاه که هستم

تا دل اندر گره زلف پریشان تو بستم/ دست بنهاده ز غم بر دل و جان بر کف دستم

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 632