شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 16959

هر چه در دل فرود آید در دیده نکو نماید.

قدمی در راه خدا ننهند و درمی بی منّ و اذی ندهند

پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد

چه جای ملامت است که در دیدۀ من شایسته کرامت است

جوانی چست لطیف خندان شیرین‌زبان در حلقۀ عشرت ما بود که در دلش از هیچ نوعی غم نیامدی و لب از خنده فراهم

گفت: من آنم که من دانم

روزگاری در طلبش متلهف بود و پویان و مترصد و جویان و بر حسب واقعه گویان

وزین‌جا گفته‌اند اصحاب فطنت و خبرت که از حدّت و سورت پادشاهان برحذر باید بودن که.....

دانست که تعجیل کرده‌ست و جانب تملک و تماسک را بی‌رعایت گذاشته.

الهی پایی ده که با آن کوی مهر تو پوییم و زبانی ده که با آن شکر آلای تو گوییم.

آن را ضایع و بی‌ثمرت نگرداند، و اهمال جانب و توهین منزلت ایشان جایز نشمرد.

الهی قبله عارفان خورشید روی تو است و محراب جان‌ها طاق ابروی تو است.

چهار

سه

دو

یک