شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17764

تو بدسگالی و نیکی طمع ‌کنی هیهات / ز خیر خیر تراوش نماید از شر شر

صد سال هست نانم بر سفره‌ی قضا / آماده است و آبم در کوزه‌ی قدر

تو را گر کوزه‌ای وگر تنوریست / یقین می‌دان که آن از خاک گوریست

ابرست در تراوش و صبح است در طلوع / ساقی دگر برای تعلل بهانه چیست

 بگذار دستت راز دستم را بداند/ بی‌هیچ پروایی که دست عشق با ماست

 هزار بار بگفتم که گوشه گیر ای دل / ز چشم او که کمین شیوه‌اش کمین باشد

سخن کز سوز دل تابی ندارد / چکد گر آب از او آبی ندارد

مشام جان شد اندر چین زلف او بدانسان خوش / که درد سر کشد گر نافه آهوی چین بوید

صفت اشاره

صفت بیانی             

مضافٌ‌الیه

صفت تفضیلی