شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10671

کم‌تر ز جنگ دم زن و خواهان صلح باش / تا نشنوی صلای عذاب و عقاب را

با ما ز در صلح و صفا بیرون آی / کامروز جهان، جهان دیروزی نیست

به بانگ چنگ بدل شد غریو جنگ چو داد / صلای صلح به عالم شه رفیع‌جناب

دلم سیمای جنگ از چهره صلح تو می‌یابد / به آن چشمی که بیند در تغافل همزبانی را

گر بنگری آن چنان که رای است / این مرگ نه مرگ، نقل جای است

از خودآزادی، برحق بنده می‌سازد تو را / پیش‌تر از مرگ مردن زنده می‌سازد تو را

آزمودم مرگ من در زندگی است / چون رهم زین زندگی پایندگی است

زنده شدند دوباره کشتگان دی / تا منکر قیامت بی اعتبار شد

گر رَوی راه خدا بی‌خود برو/ دوست خواهی از خودی بیگانه شو

جز خضوع و بندگی و اضطرار/ اندرین حضرت ندارد اعتبار

در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن/ کس عیار زر خالص نشناسد چو محک

بگفتا مبر نام من پیش دوست/ که حیف است نام من آن‌جا که اوست

غافل از حق نشود روح به ویرانه جسم / سیل هر جا که بُوَد، روی به دریا دارد

ما ز گردون سوی مادون آمدیم / باز ما را سوی گردون برکشید

من مرغ لاهوتی بُدم دیدی که ناسوتی شدم / دامش ندیدم ناگهان در وی گرفتار آمدم

جان که از عالم عُلوی است یقین می‌دانم / رَخت خود باز برآنم که همان‌جا فکنم