شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20208

تا برآمد از وطن یوسف عزیز مصر شد / دانه،گوهر در زمین پاک غربت می شود

می برد یاد وطن را هزّت و غربت ز دل /  آب چون واصل به گوهر شد جدا کی می شود 

اگرچه لالۀ من ریشه در خاک چمن دارد / ز وحشت برگ برگم داغ غربت در وطن دارد 

نگردد تشنه خاک وطن سیراب در غربت / که یوسف بر لب نیل آرزوی آب چه دارد 

همین از غم نه تنها چشم خون پالای من گرید / که همچون نخل باران خورده سرتاپای من گرید

مگر ابر بهار امشب غمی چون من به دل دارد / که می خواهد بدین سان تا سحر همپای من گرید

دو چشمم خشک شد امروز، از بس گریه بر دیروز / دگر امشب کدامین چشم بر فردای من گرید

اجل خندان رسید و اشک ریزان رفت و بخشودم / فغان کاین دزد هم بر پوچی کالای من گرید

سپیده‌ی صبح _ ‌فرود

سپیده‌ی صبح _ اوج

سرخی افق پس از غروب آفتاب _ اوج

سرخی افق پس از غروب آفتاب _ فرود