شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 22153

اطناب

تکرار فعل یا اسم به حکم ضرورت معنی

حذف افعال به قرینه

افزایش کاربرد لغات عربی

نگفتمت که به یغما رود دلت سعدی/ چو دل به عشق دهی دلبران یغما را

گزارنده را پیش بنشاندند/ همه نامه بر رودکی خواندند

ناصر خسرو که جان حكمت است/ بر لوای فتح گردون نصرت است

به فردوسی آواز دادی که می/ مخور جز بر آیین کاوس کی

بیدار بخت ما که تو دیدی به خواب رفت / وان عیش‌های خوش که شنیدی فسانه شد

آن موجه‌ام که بحر پرآشوب روزگار / در هر شکست بال دگر می‌دهد مرا

زهر خند ای دل، که دور گریه مستانه رفت / روزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت

کنون زمانه دگر گشت و من دگر گشتم / عصا بیار که وقت عصا و انبان بود

حذف فعل

کاربرد تضاد و تلمیح

اشاره به تأثیر قضا و قدر در زندگی انسان

استفاده از فعل «سوختن» همراه با مفعول

بر ماه، تو را دو گل سیراب شکفته است / در هر دلی از دیدن آن دو گل خاری است (شعر واقع‌گراست.)

هوای او دژم و باد او چو دود جحیم / زمین او سیه و خاک او چو خاکستر (از تشبیه حسی استفاده شده است.)

گاو نفس خویش را زوتر بکش / تا شود روح خفی زنده و بهش (فکر و کلام ساده است.)

بخسبند یک گوش بستر کنند / دگر بر تن خویش چادر کنند (برخی کلمات در مقایسه با زبان امروز تغییر تلفظ داده‌اند.)