شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15815

مژگان تو خنجر به رخ ماه کشیده / ابروت زده بر سر خورشید کمان را

از بس که در این بادیه‌ام راهبری نیست / خضر ره خود می‌شمرم ریگ روان را

چشمت به فسون بسته غزالان ختن را / آموخته طوطی ز نگاه تو سخن را

فصل گل روی تو جوان ساخت جهان را / حسن تو از این باغ برون کرد خزان را

تو سروی و ما چون آب آورده به پایت سر / می‌ماند و ما تشنه بر خاک سر کویت

حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل / دیده دریا کنم از اشک و درو غوطه خورم

تو آفتاب منیری که می‏روی ز سرم / فتاده بر سر ره من به سایه می‌‏مانم

چون شاخ گوزن است قد خم شده اما / از بیشه اندیشه زند نعره که شیرم

حافظ! سخن‌ بگوی که بر صفحه جهان / این نقش ماند از قلمت یادگار عمر

ای خرم از فروغ رخت، لاله‌زار عمر / باز آ که ریخت بی‌گل رویت بهار عمر

لبت تا در لطافت لاله سیراب را ماند / دلم در بی‌قراری چشمه سیماب را ماند

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج / سزد اگر همه دلبران دهندت باج