شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12457

اسرار تو در زبان نمی‌‌گنجد / اوصاف تو در بیان نمی‌‌گنجد 

اگرچه صبر من از روی دوست ممکن نیست / همی‌‌کنم به ضرورت، چو صبر ماهی
از اب 

کم مباش از درخت سایه‌‌فکن / هر که سنگت زند ثمر بخشش

چو می‌‌رفت از جهان این بیت می‌‌خواند / بر اهل فضل و ارباب براعت 

اول شرابی درکشی سرمست گردی از خوشی / بی‌خود شوی آن‌گه کنی آهنگ ما آهنگ ما (هزج مثمن سالم)

چراغ خدایی به جایی که آیی / حیات جهانی به هر جا که افتی (متقارب مثمن سالم)

سجده کردم گفتم این سجده بدان خورشید بر / کو به تابش زر کند مر سنگ‌های خاره را (رمل مثمن محذوف)

بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند / دل مجروح من پیشش سپر باد (هزج مسدس محذوف)

یک نفس با او بساز ار ره به جایی می‌بری          همدم او باش کوهم دم ز جایی می‌زند

این سخن آبی است از دریای بی‌پایان عشق           تا جهان را آب بخشد جسم‌ها را جان کند

بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشد          هرکه عاشق گردد او را در دل آرامی نباشد

تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد          ترسم از تنهایی احوالم به رسوایی کشد