شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 11827

حمدالله مستوفی از مورخان مشهور ایران و نویسنده کتاب تاریخ گزیده است. این کتاب تاریخ پیامبران، خلفای چهارگانه، خلفای بنی‌عباس و تاریخ ایران را تا سال 830 ه_ . ق. دربرمی‌گیرد.

عبید زاکانی شاعر خوش‌ذوق و آگاهی است که نکته‌یابی و انتقاد‌های ظریف اجتماعی او معروف است. شاعری که ناملایمات اوضاع آشفته روزگار خود را بر‌نمی‌تافت و تزویر حاکمان را در آثارش به تصویر می‌کشید. 

حافظ از شاعران سرآمد قرن هشتم است. لحن او گزنده، طنزآمیز و سرشار از خیرخواهی و اصلاح‌طلبی است و شعرش به قول خود او «همه بیت‌الغزل معرفت» است.

ابن‌یمین شاعر عصر سربداران، مردی دهقان‌پیشه بود. وی در شعر خود قناعت‌پیشگی و بی‌اعتباری دنیا را مورد تأکید قرار می‌دهد.

دل به غمش بود شاد رفت غمش هم ز دل / غم چه کند در دلی کان همه سودا گرفت (شادی‌گرایی)

ای وعده تو چون سر زلفین تو نه راست / آن وعده‌های خوش که همی‌کرده‌ای کجاست (زمینی بودن معشوق)

عاقلان، نقطه پرگار وجودند ولی / عشق داند که در این دایره سرگردانند (ستایش عشق)

ز نسرین درآویختی عِقد لؤلؤ / ز گلبن درآویختی عِقد گوهر (واقع‌گرایی)