شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15516

آب و آتش به هم آمیخته‌ای از لب لعل / چشم بد دور که بس شعبدهباز آمده‌ای

خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه / که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم 

ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل / سلسبیلت کرده جان و دل سبیل 

خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم / تربیتی کن به آب لطف، خسی را 

به عشق مستی و رسوایی‌ام خوش است از آنک / نکو نباشد با عشق زهد ورزیدن

برو ای عقل نگو عشق چرا کرد چنین / پادشاه است و بر او چون و چرایی نرسد

سوار عقل که باشد که پشت ننماید / در آن مقام که سلطان عشق روی نمود

ماجرای عقل پرسیدم ز عشق / گفت معزول است و فرمانیش نیست

تا گل روی تو در باغ لطافت بشکفت / پرده صبر من از دامن گل چاک‌تر است

تا خار غم عشق تو در پای دلم شد / بی‌ روی تو گل‌های چمن خار شمارم

چشم او بی‌سرمه همچون چشم نرگس دلفریب / زلف او بی‌شانه هم‌چون زلف سنبل تابدار

تیر دل‌دوز حوادث را به دست روزگار / قامت پر خم، کمان تازه زور دیگر است

دو

یک

چهار

سه

گمانش چنان شد که گردان سپهر                              به گیتی مر او را نموده است چهر

تمتع به هر گوشه‌ای یافتم                                            به هر خرمنی گوشه‌ای یافتم

وجودم به تنگ آمد از جور تنگی                               شدم در سفر روزگاری درنگی

چو پاکان شیراز، خاکی نهاد                                    ندیدم که رحمت بر این خاک باد