شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - فارسی هفتم

نقش دستوری واژۀ مشخص شده در کدام بیت، نادرست آمده است؟

برزگری پند به فرزند داد کای پسر این پیشه پس از من *تو* راست (متمّم)

به دانش گرای و بدو شو *بلند* چو خواهی که از بد نیابی گزند (مسند)

آفرین، جان آفرین پاک را آنکه *جان* بخشید و ایمان، خاک را (نهاد)

چو گِل بشنید این *گفت و شنودم* بگفتا من گِلی ناچیز بودم (مفعول)

واژه‌های مشخّص‌شدۀ کدام گزینه، به ترتیب مفعول و نهادند؟

دانه آرام بر زمین غلتید رفت و انشای کوچکش را خواند(دانه ـ انشا)

مرا در دام‌ها بسیار بستند ز بالم کودکان پرها شکستند(کودکان ـ پرها)

زنگ تفریح را که زنجره زد باز هم در کلاس غوغا شد(زنگ ـ زنجره)

تو را پرواز بس زود است و دشوار ز نوکاران که خواهد کار بسیار؟(تو ـ که)

گزینة 4: «قصة نانموده» و «نامة نانوشته» مفهوم کدام گزینه به جملة «آینده با حرف ساخته نمی‌شود» نزدیک‌تر است؟

به نطق است و عقل، آدمی‌زاده فاش چو طوطی،‌ سخنگوی نادان مباش (نطق: سخن گفتن / فاش: آشکار)

کم گوی و گزیده گوی، چون دُر تا ز اندک تو، جهان شود پر (دُر: مروارید)

چو مردم، سخن گفت باید به هوش و گر نه، شدن چون بهایم خموش (بهایم: چهارپایان)

سعدیا، گرچه سخندان و مصالح‌گویی به عمل کار برآید، به سخندانی نیست (مصالح‌گو: خوش‌صحبت)

بیت زیر چند جمله دارد؟

«بر این زادم و هم بر این بگذرم/ چنان دان که خاک پِی حیدرم»

دو

سه

چهار

پنج

مفهوم بیت «نار خندان، باغ را خندان کند/ صحبت مردانت از مردان کند» از کدام بیت دریافت می‌شود؟

همه گِل‌های عالم آزمودم/ ندیدم چون تو و عبرت نمودم

گِلی خوشبوی در حمّام روزی/ رسید از دست محبوبی به دستم

بدو گفتم: که مشکی یا عبیری؟/ که از بوی دلاویز تو مستم!

کمال هم‌نشین در من اثر کرد/ وگرنه من همان خاکم که هستم

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - فارسی هفتم | آزمون شماره 12298