شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17258

همین طریق نگه دار و خیر کن کامروز / به بوی رحمت فردا عمل کند عامل

سر عزیز که سرمایه‌ی وجود من است / فدای پایش اگر قاطع است وگر واصل

کسی که تخم نکارد چه دخل بردارد؟ / بپاش دانه‌ی عاجل که برخوری آجل

نظر به عالم صورت مکن که طایفه‌ای / به چشم خلق عزیزند و در خدای خجل

تو شاهدی نه غایب ازیرا خیال تو / از پیش خاطر نگرانم نمی‌رود                           واژه وندی‌مرکّب در نقش صفت بیانی

خونی روانه کرده‌ام از دیده وین عجب / کز حوض قالب آب روانم نمی‌رود               واژه وندی در نقش متمّم

ذکر لب تو کرده‌ام ای دوست سال‌ها / هرگز حلاوتش ز دهانم نمی‌رود                  واژه وندی در نقش قید

دانم یقین که ماه‌رخی قاتل من است / جز بر تو ای نگار گمانم نمی‌رود                 واژه وندی‌مرکّب در نقش نهاد

 بعد از وداع دوست «فصیحی» شهید عشق                        گر نیم لحظه زنده بماند شهید نیست 

شهید خنجر مژگان شاهدی شده‌ام                                    که زنده کشته خود را به زخم دیگر کرد 

زنده است آن که در ره تو می‌شود شهید                            مرده است آن‌که بهر تو بسمل نمی‌شود

 جهانی گشت یک سر کشته چشم سیه مستش                       کفن اندر شهید او ز برگ تاک می‌سازم

دگر اسبی از گله باید گرفت                          که گر سر کشد باز شاید گرفت

چو گربه نوازی کبوتر، برد                             چو فربه کنی گرگ، یوسف درد

بنایی که محکم ندارد اساس                        بلندش مکن ورکنی، زو هراس

ببند ای پسر دجله در آب کاست                    که سودی ندارد چو سیلاب خاست