شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19735

دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست

مگر از دیدنم ملول شدی 

آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست

در دم از یار است و درمان نیز هم

سلسله‌ی موی دوست حلقه‌ی دام بلاست / هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست

گر برود جان ما در طلب وصل دوست / حیف نباشد که دوست دوست‌تر از جان ماست

گر بنوازی به لطف ور بگدازی به قهر / حکم تو بر من روان زجر تو بر من رواست

سعدی از اخلاق دوست هر چه برآید نکوست / گو همه دشنام گو کز لب شیرین دعاست

ستایش نبرد آن که بیداد بود / به گنج و به تخت مهی شاد بود

گسسته شود در جهان کام اوی / نخواند به گیتی کسی نام اویید

 توانگرا دل درویش خود به‌دست‌آور / که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر / که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

 نامرادی و مراد این جهان / تا بجنبی بگذرد در یک زمان

چون جهان می‌بگذرد بگذر تو نیز / ترک او گیر و بدو منگر تو نیز

که دست در خم می زد که خون ما جوشید / که برفروخت که در چشم ما حیا جوشید

ترانه‌ای که چمن را به خون گرم گرفت / که ناگذشته بر او سینه صبا جوش