شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29295

به تازه اول روز است و آفتاب به ناز / فکنده در بن اشجار سایه‌های دراز

امید لذّت و عیش از مدار چرخ، مدار / که در دیار کرم نیست ز آدمی، دیّار

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار / دستم اندر ساعد ساقی سیمینْ ساق بود

آب را بربست دست و باد را بشکست پای/ تا نه ز آب آید گزند و نی ز باد آید بلا

تا چه از لطف به‌جا با دل عشّاق کند / شوخ‌چشمی که دل از رنجش بی‌جا ببرد [واژه‌آرایی _ تضاد]

دل رمیده ما شِکوه از وطن دارد / عقیق ما دل پرخونی از یمن دارد [واژه‌آرایی _ واج‌آرایی]

کرد هر چند ز غیرت عرق خون پرویز / نقش شیرین نتوانست ز خارا ببرد [تلمیح _ واج‌آرایی]

ز یوسفی که تو را در دل است بی‌خبری / و گرنه هر نفسی بوی پیرهن دارد [تلمیح _ تشخیص]

به درد دل گرفتارم ندانم / که جان بردن ز دست غم توانم

چنان فارغم کن ز ملک و ملک / که سر در نیارم به چرخ فلک

تا تو را دست جور بر سر ماست / کار ما جز که زیردستی نیست

دل بر امید وعده او چون توان نهاد / چون عمر، پایدار و فلک، دستگیر نیست

گر گنج غمت در دل دیوانه نمی‌شد                             ویرانه مقام من دیوانه نمی‌شد

شه کاش خراج از ده ویرانه نمی‌خواست                    یا ملک دلم کاش که ویرانه نمی‌شد

گر در دل شمع آتشی از عشق نمی‌بود                             آگاه ز سوز دل پروانه نمی‌شد

امید خلاص از خم زلفین توام بود                          در دام اگر آن خال سیه دانه نمی‌شد