شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 15900

مگر باد سحرگاهی هواداری کند ور نی / نسیم یوسف مصری که آرد پیر کنعان را؟

چمن پیرا اگر چشمش بر آن سرو دوان افتد / دگر بر چشمه ننشاند ز خجلت، سرو بستان را

همه نیکی‌ات باید آغاز کرد / چو با نیک‌نامان بُوی هم‌نورد

ابر چشمم چو شود سیل‌فشان از لاله / کوه در دوش کشد جامه‌ی بارانی را

به عشق مستی و رسوایی‌ام خوش است از آنک / نکو نباشد با عشق زهد ورزیدن

برو ای عقل نگو عشق چرا کرد چنین / پادشاه است و بر او چون و چرایی نرسد

سوار عقل که باشد که پشت ننماید / در آن مقام که سلطان عشق روی نمود

ماجرای عقل پرسیدم ز عشق / گفت معزول است و فرمانیش نیست

هجوم شکوه هر کس ز درد مفلسی باشد / نخیزد ناله از نی تا بود مغز استخوانش را

وه از آنگه که یکی تند نسیم از پس کُهْ / تند و چالاک چو یک دشت سپه در یورش است

پی قتلم صف مژگان ز چه آراسته‌ای / بهر یک تن ز چه صد فوج قشون می‌آید

چون هوای ملک دل بیند کز این‌سان گرم شد / خیمه بر چشمم زند ییلاق و قشلاقش نگر