شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17431

ضمیر دل نگشایم به کس مرا آن به / که روزگار غیور است و ناگهان گیرد

ای رستخیز ناگهان وی رحمت بی‌منتها / ای آتشی افروخته در بیشه اندیشه‌ها

چو فتنه مست شود ناگهان برآشوبند / چه چیز بند کند مست بی‌محابا را؟

ناگهان گردی بخیزد زان سوی محو فنا / که تو را وهمی نبوده زان طریق ماورا

(تنگ‌مایه: کم‌توان)، (هماورد: حریف)، (مهیب: هولناکی)

(بعث: رستخیز)، (گبر: کلاه جنگی)، (کاید: حیله‌گر)

(نفخ: دَم)، (غِنا: آوازخوانی)، (اشرف: افراشته‌ تر)

(خور: شاخه‌ای از دریا)، (ستوه: درماندگی)، (عرش: سایبان)

در آتش عشق تا نسوزی نظر به داغ وفا ندوزی                                  که از چراغ هوس فروزی تنور افسرده نان نگیرد

بی‌ریاضت کسی نیابد عشق                                     تا نسوزی تو را چه بید و چه عود

 وگر از بید، بوی عود آید                                      از من این کار در وجود آید

تا نسوزد بر نیاید بوی عود                                       پخته داند کین سخن با خام نیست