شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16282

سلسله‌ی موی دوست حلقه‌ی دام بلاست / هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست

گر برود جان ما در طلب وصل دوست / حیف نباشد که دوست دوست‌تر از جان ماست

گر بنوازی به لطف ور بگدازی به قهر / حکم تو بر من روان زجر تو بر من رواست

سعدی از اخلاق دوست هر چه برآید نکوست / گو همه دشنام گو کز لب شیرین دعاست

نثار جیب صدف کن، به شوره‌زار مریز                                   تو را که آب گُهر هست چون سحاب این‌جا

فیض ما چون نفس صبح بود عالمگیر                                   هم‌چو خورشید سر عالمی از ما گرم است

دشمن خونخوار را کوته به احسان ساز دست                          هیچ زنجیری به از سیری نباشد شیر را

جویای نامه‌های سیاه است ابر فیض                                     آیینه گرفته به پرداز می‌رسد

به چشم خویش دیدم در گذرگاه / که زد بر جان موری مرغکی راه

ز ری مردک شوم را بازخوان / و را مردک شوم و بدساز خوان

تا تو نیایی ننمایند هیچ / دخترکان رویک‌ها از حجاب

بر گل تو بلبلک مطربی آغاز کرد / خواند به الحان خوش‌ نامه پازند و زند