شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 26753

هشت

نه

ده

یازده

چِ حا جَ تَست کِ گو ید شِ کَر کِ شی ری نَم

چه حا جَ تَست کِ گو ید شِ کَر کِ شی ری نَم

چِ حا جَت است کِ گو ید شِ کَر کِ شی ری نَم

چِ حا جَ تَس ت کِ گو ید شِ کَر که شی ری نَم

تقطیع

رکن‌بندی

تقطیع به ارکان

هجابندی

می ده ای ساقی که می به درد عشق‌آمیز را / زنده کن در می‌پرستی سنّت پرویز را

قوم از شراب مست و ز منظور بی‌نصیب / من مست از او چنان‌که نخواهم شراب را

سعدی تو مرغ زیرکی خوبت به دام آورده‌ام / مشکل به دست آرد کسی مانند تو شهباز را

سعدی اگر عاشقی کنیّ و جوانی / عشق محمّد بس است و آل محمد

واژه­‌های آریا و آرزو با صامت آغاز شده و به مصوّت بلند ختم می­‌شوند.

واژه خوانندگی از چهار هجا شامل یک هجای کوتاه و سه هجای بلند تشکیل شده است.

هر هجا تنها یک مصوّت دارد و تعداد هجاها با تعداد مصوّت­‌های یک کلمه برابر است.

هجای کوتاه از کنار هم قرار گرفتن یک صامت و یک مصوّت کوتاه یا بلند ساخته می‌­شود.