شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19647

خون که گرفت گرفت گردنت را /خاری که خلید دامنت را 

آیینه ز روی راستگویی / بنماید عیب تا بشویی 

در نومیدی بسی امید است / پایان شب سیه سپید است

تنها نه منم ستم کشیده / کو دیده که صد چو من ندیدم

ضمیر دل نگشایم به کس مرا آن به / که روزگار غیور است و ناگهان گیرد

ای رستخیز ناگهان وی رحمت بی‌منتها / ای آتشی افروخته در بیشه اندیشه‌ها

چو فتنه مست شود ناگهان برآشوبند / چه چیز بند کند مست بی‌محابا را؟

ناگهان گردی بخیزد زان سوی محو فنا / که تو را وهمی نبوده زان طریق ماورا

هر جفا و جور و بیدادی که بود از دست دوست / دل تحمّل کرد، لیکن بار هجران برنتافت

سروی شدم به دولت آزادگی که سر / با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم

اگر چه مهر بریدی و عهد بشکستی / هنوز بر سر پیمان و عهد و سوگندم

ریشه در خاک تعلق نیست اهل شوق را / می‌رود بیرون ز دنیا، پای‌کوبان، گردباد

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا