شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 7073

نـِ  شین  َ  د: فعولن؛U--/بـِ  خا نَد؛فعولن؛U--

نشی ند؛فعول؛U-/بِ خا نَد،فعول؛U-

نـِ شی نَد؛فعولن؛U--/بـِ  خا نَد؛فعولن؛U--

نشی ند؛فعول؛U--/بخا نَد؛فعولن؛U--

شبی برنشست از فلک برگذشت/ به تمکین و جاه از ملک برگذشت

در پس آینه طوطی صفتم داشته‌اند/ آنچه استاد ازل گفت بگو می‌گویم

ای همه هستی ز تو پیدا شده / خاک ضعیف از تو توانا شده

از بناگوش و خط سبز تو بس در عجبم/ کز کجا برگ گلی، مشک تر آورده برون

از من ای جان، روی پنهان می‌کنی

ای مسلمان من ز جان سیر آمدم

یک جهان بیکار، با کاری کجاست؟

دوستان گویند سعدی خیمه بر گلزار زن

اوست یقین رهزن تو خون تو در گردن تو / دور شو از خیر و شرش دور شو از نیک و بدش

از دست او جان می‌برم تا افکنم در پای او / تا تو نپنداری که من از دست او جان می‌برم

ای پیک پی‌خجسته که داری نشان دوست / با ما مگو به‌جز سخن دل‌نشان دوست

ما را چه از آن قصه که گاو آمد و خر رفت / هین وقت لطیفست از آن عربده باز آ