شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19862

ده روز مهر گردون، افسانه است و افسون / نیکی به جای یاران، فرصت شمار یارا

روزها فکر من این است و همه شب سخنم / که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

کسی که تاج به سر داشت بامداد پگاه / نماز شام ورا خشت زیر سر دیدم

بخواهم به کنج عبادت نشست / که دریابم این پنج روزی که هست

نهاد

فعل

مفعول

متمم

مصلحت این است کز رویش نپوشم چشم شوق / کز جهان پوشید چشم مصلحت‌بین مرا

گیرم به خون دیده نویسم رساله را / کس را در آن حریم چه حد رسالت است؟

من ار محبوب خود را می‌پرستم، دم مزن واعظ / که از کفر محبّت اولیا جستند ایمان را

من و سودای غمت گر همه جان در خطر است / من و خاک قدمت گر همه خون در هدر است

آزادی اگر می‌طلبی، غرقه به خون باش / کین (که این) گلبن نو خاسته بی‌خاروخسی نیست

گر این همه وارسته و آزاد نبودم  / چون سرو ، چرا بهره من بی‌ثمری بود

پیش از این‌ها در مسلمانی خدایی داشتم / بت‌پرستم آن نگار نامسلمان کرد و رفت 

منزل مردم بیگانه چو شد خانه چشم  / آن‌قدر گریه نمودم که خرابش کردم 

عظم دیدار تو دارد جان بر لب آمده       بازگردد یا برآید چیست فرمان شما

 چنگ خمیده قامت می‌خواندت به عشرت       بشنو که پند پیران هیچت زیان ندارد

و گر کنم طلب نیم بوسه صد افسوس       ز حقّه دهنش چون شکر فروریزد

بر آستانه میخانه هر که یافت رهی      ز فیض جام می اسرار خانقه دانست