شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 11969

بادآورده: ---U

دانش آموز: ----U

پیام آور: U---

خوش اندام: U--U

چو از سر بگیرم بود سرور او / چو من دل بجویم بود دلبر او

کف او خار نشاند کف او گل شکفاند / همه گل‌های نهانی ز دل خار بداند

پیش تو شب هست چو دیگ سیاه / چون نچشیدی تو ز حلوای شب

چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را / خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را

امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی / بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا

کوه طور و دشت و صحرا از فروغ نور او / چون بهشت جاودانی گشته از فر و ضیا

چو در ره ببینی بریده سری / که غلطان رود سوی میدان ما

کبر و تکبّر بگذار و بگیر / در عوض کبر چنین کبریا

درنگ‌های میان هر پایه یا رکن، مرز پایه‌های آوایی را به ما نشان می‌دهند.

پیِ هم قرارگرفتن پایه‌های آوایی و درنگ‌ها، آهنگی را در خوانش بیت‌ها پدید می‌آورد.

وزن شعر در حقیقت حاصل چینش منظم پایه‌های آوایی یا ارکان عروضی است.

کلام منظوم یا شعر که آهنگین و موسیقایی است، پایه‌ها و پاره‌های آوایی موزون دارد.