شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12791

چو سهراب را دید گرد آفرید / که برسان آتش همی بردمید

سرمست می عشق تو در جنت و دوزخ / از نار و نعیم ایمن و فارغ ز عذاب است

رخسارش آتش و دل بیچارگان سپند / لعل لبش می و جگر خستگان کباب

شوریده‌ای است زلف تو کز بند جسته است / خطّ تو آن نبات که از قند رسته است

ما در پیاله عکس رُخ یار دیده‌ایم / ای بی‌خبر ز لذّت شرب مدام ما

تا بدیدم خم ابروی هلال آسایَش / قدم انگشت‌نمایی است که گفتن نتوان

گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک / چون عاقبت کار، چنین خواهد بود

خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه / که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم

 دوشم به شمع روی چو ماهت نیاز بود / جانم چو شمع از آتش دل در گداز بود

چو جام لعل تو نوشم کجا بماند هوش / چو مست چشم تو گردم مرا که دارد گوش

بیا تا چو بلبل به هنگام صبح / بنالیم بر طرف گلزار عشق

تا آن نگار سیم‌بر شد شمع ایوانی دگر / مردم چو شمع انجمن وز انجمن باز آمدم