شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17249

صد ره اگر دست مرگ چاک زند دامنم / بار دگر بر زنم سر ز گریبان عشق

عشق داغی است که تا مرگ نیاید نرود / هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد 

به مرگ چاره نجستم که در جهان مانم / به عشق زنده شدم تا که جاودان مانم

مرگ از هوای عشق سرم را تهی نساخت / خالی نشد ز باده مرا این کدو به خاک

پرده‌ی ابر سیاه از مه تابان بگشای / روز را از شکن طرّه‌ی شبگون بنمای

کاکل مشک‌فشان بر مه شب‌پوش مپوش / سنبل غالیه‌سا بر گل خودروی مسای

هر که در ابروی چون ماه نوت دارد چشم / گردد از مهر تو چون ماه نو انگشت‌نمای

ای مه روشن اگر جان منی زود برآی / وی شب تیره اگر عمر منی دیر مپای

من دانم و دل، غیر چه داند که در این بزم                                   از طرز نگاه تو چه فهمیده‌ام امروز

 زیر این سقف منقش خط ناموزون نیست                                                       کجی دایره از طرز نگاه من و توست

تو واقف خود و من واقف نگاه رقیب                                                       تو پاس خرمن و من پاس خوشه‌چین دارم

از طرز سخن ساز نگاه تو شنیدم                                                        آن راز که در پردة اظهار نگنجد

حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آید                                                  مگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید

رهین عهد لبی دلکشم که تا لب کوثر                                                                  لب پیاله نبوسم می دوساله بنوشم

چشم زلیخا گر اینجمال ببیند                                                                             یوسف خود را دهد به درهم معدود

آرش نه‌ای ای ترک توزه سست کن از تیر                                                             بر ساعد سیمین نسزد سخت کمانی