شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 12598

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم / کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

بهر این فرمود رحمان ای پسر / کل یوم هو فی شان ای پسر

به شهر عشق منم شهریار و چون حافظ / منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

گفت فردا بشنوی این بانگ را / نعره یا حسرتا یا ویلتا

مقیم طور محبت ز شوق باز نداند                                       شعاع آتش مهر از فروغ نور تجلّی

چه شیرین گفت خسرو این عبارت                                       که نبود وصل شیرین بی‌مرارت

ای دمت عیسی دم از دوری مزن                                      من غلام آنکه دوراندیش نیست

ز بوی پیرهنت زنده می‌شود دل مرده                              چه حکمت است در این بوی پیرهن که تو داری

کلّ یوم هو فی شان ز چه کردند بیان/ یعنی اوصاف کمال تو ندارد پایان

صائب این آن غزل حافظ شیرین سخن است/ مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

ای باغ کردی صبرها، در دی رسیدت ابرها/ الصبر مفتاح الفرج، ای صابران راستین

دل روشن که در چاه ریاضت افکنی، بینی/ به تخت مصر عزّت عاقبت چون ماه کنعانش