شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 119

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید/ که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است/ به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

قلم را آن زبان نبود که سرّ عشق گوید باز/ ورای حد تقریر است شرح آرزومندی

او می‌رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان/ دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

هر چه گویم عشق را شرح و بیان/ چون به عشق آیم خجل باشم از آن

خداوندا، شبم را روز گردان/ چو روزم بر جهان پیروز گردان

نمی‌دانم نمیدانم الهی/ تو دانی و تو دانی آنچه خواهی

مهر اگر آرد بسی بیجا و بیهنگام آرد/ قهر اگر آرد بسی ناساز و ناهنجار دارد

U/---U/---U/---U---

U/---U/---U/---U--

U-/---U/--U-/---U--

U-/--U-/---U--

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

فعلاتن فعلاتن فعلن

سلسبیلت کرده جان و دل سبیل

پای ما لنگ است و منزل بس دراز

جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکش فریاد

سرد کن زآن‌سان که کردی بر خلیل