شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12082

قصه دردم همه عالم گرفت/ در که نگیرد نفس آشنا

بنده کند روی تو صد شاه را/ شاه کند خنده تو بنده را

کار تو داری صنما قدر تو باری صنما/ ما همه پا بسته تو شیر شکاری صنما

صبر قفا خورد و به راهی گریخت/ عقل بلا دید و به کنجی نشست

خانه صاحب‌‌نظران می‌بری/ پرده پرهیز‌‌کنان می‌‌دری

مپندار از لب شیرین عبارت/ که کامی حاصل آید بی‌‌مرارت

هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد/ یا مگس را پر ببندد یا عسل را سر بپوشد

رفیق مهربان و یار همدم/ همه کس دوست می‌‌دارند و من هم

مرا گر دوستی با او به دوزخ میبرد شاید/ به نقد اندر بهشت است آن که یاری مهربان دارد

زین تنگنای خلوتم خاطر به صحرا میکشد / کز بوستان باد سحر خوش میدهد پیغام را

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم میرود/ وان دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را/ ساقی بیار آن جام می، مطرب بیار آن ساز را

الف، ت

ب، ث

ت، پ

الف، پ