شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20693

دل بر توانم از سر و جان برگرفت و چشم / نتوانم از مشاهده یار برگرفت

نه تو را بگفتم ای دل که سر وفا ندارد / به طمع ز دست رفتی و به پای درفکندت

شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق / خلقی اندر طلبت غرقه دریای غم‌اند

مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر / ما هم‌چنان در اول وصف تو مانده‌ایم 

از برهنگی و عاجزی به دیوانگان ماننده بودیم. جامه نبود و لنگی کهنه و پلاس پاره‌ای پوشیده بودیم.

مکاری از ما سی دینار مغربی می‌خواست. دست‌تنگ بودیم و وسعتی نبود که حال را مرمّت کنیم.

رقعه‌ای نوشتیم و عزری خواستیم تا اهل و ادیب و فاضل و نیکومنظر و متواضع و متدیّن بنماییم.

چون بخواستیم رفت، به انعام و اکرام به راه دریا گسیل شدیم چنان که در فراغ به پارس رسیدیم.

 دم مرگ چون آتشی هولناک                             ندارد ز برنا و فرتوت (کهنسال) باک

 مرگ نیکان حیات جان باشد                            مرگ بر بدکنش زیان باشد

 به مرگ کوه‌کن کز وی الم‌ها یاد می‌آید                 هنوز از کوه تا دم می‌زنی فریاد می‌آید

جهد کن تا صاحب نامی شوی کز بعد مرگ                کار شخص از نام می‌آید گواهم محضر است