شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 11623

عالمی را روی شرم‌آلود او دیوانه ساخت / شمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت

بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم / بیفشان زلف کافرکیش تا ایمان برافشانم

آن پی مهر تو گیرد که نگیرد پی خویشش / وان سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش

ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی / جهان و هر چه در او هست صورت‌اند و تو جانی

در ازل پرتو حُسنت به تجلی دم زد / عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

از تو به که نالم که دگر داور نیست / وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست

زبان خامه ندارد سر بیان فراق / و گرنه شرح دهم با تو داستان فراق

درخت اگر عَلَم پرنیان گشاد رواست / که خاک باز کشیده است مفرش دیبا