شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18875

هر گه که بر من آن بت عّیار بگذرد / صد کاروان عالم اصرار بگذرد

میوه های لطیف طبع فریب / از ری انگور و از سپاهان سیب

نزد یزدان نه صباح است برادر نه مسا / چیز دیگر بود و ما تبع آن دگریم

مگذار شاهدان چمن را در انتظار / اندر چمن ز غیب غریبان رسیده اند

تا زبرخاکی ای درخت تنومند / مگسل از این خاک و از  ریشه‌ی پیوند

تا دل هرزه‌گرد من رفت به چین زلف او / زان سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کند

جامه‌ای کو نشود غرق به خون بهر وطن / بدر آن جامه که ننگ تن و کم از کفن است

کجا می‌توانی ز قلبم ربایی / تو عشق میان من و میهن من

ای آفتاب انجمن از عکس روی و جام می               در جان ما زن آتشی تا پخته یابی خام را (آتشی: مفعول  پخته: متمّم)

ترکن ای ظالم گلویم را که تاب تشنگی                  هر زمان کام و زبانم پر ز اخگر می‌کند (تاب: متّمم  کام: مفعول)

دردمندان را سر کویش نه گر دارالشفاست               حیرتم آن درد را پس با چه درمانش کنند (دردمندان: مفعول  سر: نهاد)

ای عاشقت هر شاهدی رند تو هر جا زاهدی             در کار عشقت کرده دل یکباره ننگ و نام را (دل: نهاد  یکباره: قید)